Verhalen
Het CNV hield een actie waarbij de verhalen van werknemers werden verzameld. De BKM sluit zich hier ter gelegenheid van het jubileum graag bij aan en roept leden op een kort verhaal aan te bieden over hun werk bij de kerk of belevenissen in de vakbond.
Hier een eerste verhaal van de BKM-voorzitter uit de negentiger jaren, Ad van Toorn:
EEN BOND OM TROTS OP TE ZIJN: EEN 70-JARIGE.
Als je naar een gebouw kijkt en dat gebouw is 70 jaar dan spreek je over een monument
Het draagt een monumentaal karakter met zich mee.
Als de stenen zouden kunnen spreken, zeg je wel eens dan zouden we veel horen..
Ik denk dat de BKM ook zo’n “gebouw” is waar veel lief en leed met elkaar is gedeeld.
De kerk door de jaren heen is altijd een strijdende kerk geweest.
Tussen die strijd heeft de BKM zich waardig kunnen handhaven.
Steeds komen met HET GESPREK, HET OVERLEG. En niet de wapens hanteren.
Een beeld geven, een beeld vormen en verhalen vertellen.
Iets wat beweegt is moeilijk te omschrijven. Het beeld verandert steeds.
De BKM wordt gevormd door mensen en die zijn steeds in beweging een bonte mengeling.
De Kerk wordt gevormd door mensen met als basis de Bijbel.
Dit is ook steeds het fundament en is een poging om uit te leven en te handelen.
Ik denk dat we de afgelopen jaren daar aardig in zijn geslaagd.
Als ik terug denk aan de vele vergaderingen die ik heb bijgewoond en de contacten die daar zijn ontstaan kun je niet anders dan de conclusie trekken : “Het waren zinvolle bijeenkomsten” die in het teken van bemoediging stonden.
Ons land is klein en toch zijn afstanden groot om ooglijk in contact te komen.
Vaak zijn de werkplekken in de kerk “eenzame posten” en daarom was en is zo’n bijeenkomst van de BKM een nuttige aangelegenheid om te delen met elkaar.
Ik kan me bijna geen verhalen herinneren die komisch of een anekdote met zich mee dragen.
Altijd was er de sfeer van een stukje vriendschap, betrokkenheid en waardering voor elkaar.
Misschien waren we wel te serieus om echte ludieke verhalen mee te maken en te krijgen.
Op zich is het altijd erg prettig geweest, maar aan de andere kant zijn er toch vaak situaties geweest waar ik me niet prettig heb gevoelt want je trachtte mensen te bemoedigen maar uiteindelijk waren er arbeidsconflicten, bezuinigingen, reorganisaties en kregen vaak de mensen niet de beloning waar men recht op had.
En toch denk ik dat de BKM 70 jaar lang de STEEN is geweest die geschuurd heeft tussen werknemer en werkgever ( vaak vrijwilligers ) dat heeft geleid tot een waardige partner binnen de Kerk van toen en de Kerk van nu.
En nu op naar de komende jaren: “Deo Soli Gloria”.
De wereld verandert snel , en dus is ook voor de BKM van toepassing dat zij nieuwe wegen zal moeten zoeken om hetgeen achter ligt opnieuw te vertalen.
Prediker zegt “Er is niets nieuws onder de zon” en dat is wijs, alles gebeurt weer opnieuw, alleen de aankleding is in verandering, de inhoud blijft.
Ik wens het huidige bestuur en de leden alle goeds toe voor de toekomst met de onmisbare zegen van onze Zender, de Here God !!.
